Instituut voor Neuropathische Pijn

Home > Neuropathie > Infecties > Herpes Genitalis Pijn en Behandeling

Herpes Genitalis Pijn en Behandeling

Herpes genitalis: wat het is en hoe te behandelen.

Herpes genitalis wordt veroorzaakt door een virus

Herpes genitalis wordt veroorzaakt door een virus

Wij zien ook regelmatig mensen met heftige en chronische pijn na een infectie met een echt naar virus, het herpes genitalis virus. Een van onze patienten had een maal in het verre verleden onbeschermd contact en heeft daarna jaren enkele malen per maand opflakkeringen gehad van dit virus met pijn en veel last.

Herpes genitalis: een nare infectie met pijn

Herpes genitalis is inderdaad een seksueel overdraagbare aandoening (SOA), die wordt veroorzaakt door een virus behorend tot de herpes groep. [1] Dit virus zorgt voor een pijnlijke infectie van de huid en de slijmvliezen in en rond de geslachtsdelen, maar ook rond de anus of zelfs in de mond. Het wordt overgedragen door seksueel contact met iemand die geïnfecteerd is. Het virus dringt dan het lichaam binnen via de slijmvliezen van de mond, penis, vagina of anus. Het is ook nog mogelijk het virus via vingers over te brengen van een deel naar een ander deel van het lichaam, zoals zelfs de ogen, en natuurlijk naar een partner. Daarom is het enorm belangrijk om het ontstoken gedeelte van huid of slijmvlies met blaasjes en zweertjes niet aan te raken en de handen en volgend op contact altijd je handen grondig te wassen.

Herpes is helaas nog steeds niet te genezen, maar de klachten en verschijnselen van herpes kunnen wel worden behandeld. Er zijn een aantal antivirale middelen maar de effectiviteit ervan is niet indrukwekkend.

De symptomen en de klachten van herpes genitalis

De eerste klachten ontstaan ongeveer een week na de infectie met het herpesvirus. Het begint vaak met jeuk en een geïrriteerd, branderig of pijnlijk gevoel rond de plaats van infectie en dan ontstaan rode vlekjes op de huid of op de slijmvliezen.

Enkele dagen daarna worden dan de blaasjes of zweertjes zichtbaar.In die zin lijkt het optreden ook op gordelroos (ook een herpes infectie). Meestal zie je de afwijkingen op of rond de penis, de schaamlippen, de ingang van de vagina of rond de anus, maar soms ook binnen in de vagina, op de baarmoedermond of in de anus (de blaasjes en wondjes zijn dan niet goed te zien); helaas ook binnen de mond en op wangen kunnen afwijkingen ontstaan.

De ernst van de symptomen verschilt sterk per persoon. De eerste aanvallen kunnen gepaard gaan met pijn, koorts, opgezette klieren in de liezen en soms afscheiding uit de vagina. Vooral vrouwen hebben dan vaak pijn bij het plassen. Na anaal contact met iemand die herpes heeft kan de endeldarm ontstoken raken en komt het voor dat er bloed- of slijmverlies en pijn bij de ontlasting ontstaat.

De blaasjes en zweertjes drogen na ongeveer drie weken weer in en genezen meestal zonder littekens. Dan is het leed niet geleden, want ondanks dat het nu lijkt het of het herpesvirus weg is uit het lichaam is dat niet zo. Het virus heeft zich uit de huid of slijmvliezen teruggetrokken in een zenuwknoop. Ook daarin gedraagt het virus zich als gordelroos virussen. In de zenuwen blijft het virus sluimeren en kan zich opnieuw vermenigvuldigen en nieuwe blaasjes op huid of slijmvliezen veroorzaken. Dan heb je een vernieuwde aanval (of opstoot zoals ze in België zeggen).

Hoe vaak je aanvallen krijgt is niet te zeggen. De een heeft bijna iedere maand een herpesaanval, anderen zelden of nooit meer. Terugkerende aanvallen verlopen in het algemeen minder heftig dan de eerste aanval, maar ook dat zien we soms anders zijn.

Het is onbekend waarom de aanvallen bij de ene persoon vaker terugkomen dan bij de ander. Wel is bekend dat een goede algemene conditie belangrijk is en daarbij hoort een goed functionerend immuunsysteem. Aanvallen treden namelijk voornamelijk op in situaties waarin het afweersysteem minder goed werkt, bijvoorbeeld vlak voor de menstruatie of tijdens een griepperiode of perioden met stress. De diagnose wordt meestal op basis van het klinische beeld gesteld, maar ook laboratorium onderzoek is mogelijk.

Behandeling van herpes genitalis

Er is helaas geen goed geneesmiddel dat het herpesvirus uit het lichaam laat verdwijnen. De vroege behandeling wordt zo gezien:

All patients should be given a supply of antiviral agents to
self-initiate as soon as a recurrence occurs. Early treatment
provides a small but statistically significant benefit.
The recommended regimens are:

1 Aciclovir 200 mg five times daily
2 Aciclovir 400 mg three times daily for 3–5 days
3 Valaciclovir 500 mg twice daily
4 Famciclovir 125 mg twice daily

Er zijn wel aanzetten om te vaccineren tegen dit virus. [2][3] Dat er geen goede behandelingen zijn is de reden dat het virus ook steeds weer de kop op steken. Een goede lichamelijke en geestelijke conditie, voldoende vitamine D (en mogelijk B complex) dragen bij aan vermindering van het aantal aanvallen denken we, en dat raden we daarom ook altijd aan. Er zijn wel antivirale middelen die de duur van de aanvallen bekorten.De aanbevolen doseringen en stoffen daarbij om een oplaaiing te voorkomen zijn lager dan de behandeldoseringsaanbevelingen voor een acute herpes genitalis:

1 Aciclovir 400 mg twee maal daags
2 Aciclovir 200 mg 4 maal daags
3 Famciclovir 250 mg 2 maal daags
4 Valaciclovir 500 mg een maal daags. Deze middelen remmen de vermenigvuldiging van het virus in het lichaam en voorkomen zo verdere uitbreiding van een aanval. Recent werd daarover gezegd [4]:

Antiviral drugs are used to treat herpes simplex virus (HSV) infection, but they cannot stop viral shedding and transmission.

Deze middelen verminderen in het algemeen wel de ernst en omvang van de klachten. Het is wel belangrijk zo snel mogelijk na het begin van de aanval met deze antivirale middelen te beginnen. Soms worden er ook pijnstillende middelen gegeven. Voor herpes aan de lippen (de koortslip) zijn antivirale crèmes te koop. Helaas werken deze koortslipcrèmes niet bij genitale herpes. Moderne (en dure) lokale middelen zoals resiquimod and imiquimod worden wel ingezet en lijken wat werkzaam te zijn.
Als de klachten regelmatig terugkomen (zes keer per jaar of vaker) kan een langdurige behandeling met antivirale middelen zinvol zijn om aanvallen te voorkomen. Helaas lopen mensen dan vaak tegen de bijwerkingen aan. Ook raken de virussen resistent tegen deze middelen.

Ons protocol

Meestal hebben mensen als ze bij ons komen al antivirale middelen geprobeerd, maar niets heeft geholpen tegen de pijn en opflakkeringen. In ons centrum volgen we een protocol die het immuunsysteem optimaal ondersteunt met vitamines, zoals bijvoorbeeld vitamine D, de natuurlijke immuunondersteunende en pijnstillende stof palmitoylethanolamide  en locale pijnstillende en ontstekingsremmende creme’s die we zelf ontwikkeld hebben met een apotheker. We zien daar over het algemeen goede resultaten van.

Referentie

[1]

[2]

[3]

[4]