Home > Patienten vertellen: > Operatie en neuropathie > Beklemming van zenuwen en neuropathische pijnen

Beklemming van zenuwen en neuropathische pijnen

Zenuwen kunnen overal beklemd worden, van pols tot enkel

Zenuwen kunnen overal beklemd worden, van pols tot enkel

Beklemming van zenuwen: dat geeft zenuwpijn en soms verlammingen. De oorzaak is soms moeilijk te vinden. De behandeling vaak ook!

Tip: De natuurlijke pijnstiller en zenuwbeschermende stof palmitoylethanolamide, tezamen met zenuw-ondersteunende vitamines B lijkt de beste natuurlijke behandeloptie bij zenuwbeklemming te zijn. Die capsules moeten dan 3 maal daags na de maaltijd ingenomen worden.

Zenuwen kunnen beklemd worden door allerlei factoren. En op allerlei plaatsen. Van de voet tot en met de schouder. Dat maakt al meteen duidelijk dat zenuwbeklemming veel voorkomt. Iedereen kent wel de ischias, waarbij vaak door een hernia een grote beenzenuw in de klem zit.  Dan kan je enorme pijn in je been of voet hebben, en in je onderrug. Of het carpale tunnel syndroom, waarbij een polszenuw beklemd is. Dan is je hand vaak door de pijn niet bruikbaar.

Afhankelijk waar een zenuw beklemd wordt heb je pijn en soms ook krachtsverlies, bijvoorbeeld in arm (bijvoorbeeld door een nekhernia of een schoudergordelbeklemming) of voet (bijvoorbeeld door ischias).

Bij al deze beklemmingen hebben we gemerkt dat een behandeling met palmitoylethanolamide (een supplement dat puur verkrijgbaar is) zeer zinvol is. [1]

Omdat het pijn vermindert, ontstekingen en zwellingen van de zenuw remt, en het allerbelangrijkste, de zenuw tegen schade doe door druk ontstaat, beschermt. Maar daarnaast moet je ook denken aan een manueel therapeut, osteopaat, of bewegingsexpert zoals Mensendieck en Cesar. Dat alles liefst voordat een chirurg in je lijf gaat snijden.

We zullen in dit artikel uitleggen waarom.

Maar we beginnen met een voorbeeld van een van onze eigen patienten.

Beklemming van de elleboogszenuw

De elleboogszenuw kan makkelijk beklemd raken

De elleboogszenuw kan makkelijk beklemd raken

Wij hebben een tijd een 52 jarige vrouwelijke patient behandeld. Bij deze patient werden 5 operaties uitgevoerd aan de elleboog, door orthopedische chirurgen, doordat er botafwijkingen waren. Het gevolg was dat een van de zenuwen zo beschadigd was, dat deze patiente constant ernstige neuropathische of zenuwpijn had in de hand en arm. Die pijn was er constant, en was zeer scherp. Dat wordt ook wel het cubitaal tunnel syndroom of de golfarm genoemd. We hebben ons behandelingsprotocol gevolgd, met pijnstillende en zenuw-beschermende supplementen zoals palmitoylethanolamide, en medicinale wiet, met als resultaat een duidelijke vermindering van de pijn en zelfs een verbetering van de functionaliteit, ze kon de arm beter bewegen en gebruiken.

Het cubitaal tunnelsyndroom

Het cubitaal tunnelsyndroom wordt medisch ook wel  ‘nervus ulnaris entrapment’ genoemd. Het is een zenuwbeknelling van de elleboogszenuw (ulnariszenuw) aan de binnen-achterzijde van de elleboog juist achter het botstuk dat condyl heet.

Op grond van het klachten en de pijn kan de diagnose worden vermoed. Bij lichamelijk onderzoek kunnen gevoelsstoornissen in ringvinger en pink worden gevonden en kan de pinkmuis plaatselijk wat dunner blijken te zijn, omdat de spieren minder goed werken. Maar meestal worden er niet dat soort afwijkingen gevonden.

Een soortgelijk klachtenpatroon, dat daarom verwarring over de diagnose kan geven, komt voor bij beknelling van de zenuw door een nekhernia, door artrose (slijtage) van nekwervels, of door het bestaan van nauwe ruimtelijke verhoudingen in de schouder door stijve of gezwollen spieren of te strakke banden (dat heet het scalenus syndroom of halsribsyndroom of het kan gaan om het schoudergordel syndroom).

Deze beklemmende oorzaken dienen door het neurologische onderzoek te worden uitgesloten, omdat ze uiteraard een speciale behandeling vereisen. Bloedonderzoek kan worden verricht om oorzaken op te sporen en bij het vermoeden op een oorzaak door druk van botten op de zenuw, bijvoorbeeld bij een extra bovenste rib, kan een röntgenfoto worden gemaakt.

Om de diagnose te bevestigen wordt vaak ook een spieronderzoek aangevraagd (EMG = elektromyografie). Daarop is dan een vertraging van de zenuwgeleiding is te zien over het deel van de elleboogszenuw die in de cubitale tunnel is gelegen. Naast het zeker stellen van de diagnose kan daarbij tevens worden uitgesloten of de zenuw niet op een andere plaats in de knel zit. Er zijn 2 aandoeningen waarbij de elleboogszenuw geïrriteerd kan raken.

1. De zenuw wordt bekneld in de elleboog, in een bepaalde botachtige groeve die de sulcus ulnaris wordt genoemd (er is dan te weinig ruimte).

2. De zenuw schuift uit zijn beschermende kanaal (dat heet de zenuw subluxeert uit de sulcus n. ulnaris) bij bepaalde bewegingen van de elleboog. Er is dan te veel ruimte waardoor de zenuw uit het kanaal kan komen, vnl. tijdens het buigen van de elleboog.

Zenuwbeknellingen algemeen

Dit was een voorbeeld van de narigheid die kan ontstaan bij de afklemming van de elleboogszenuw.

Een zenuw kan bekneld raken op veel plekken in het lichaam. Dit kan leiden tot klachten zoals tintelingen, prikkelingen, branden, verminderd gevoel op de huid, pijn of vermindering van spierkracht. Typische plaatsen waar een beknelling kan ontstaan, zijn deze waar de zenuw door een zogenaamde tunnel gaat, zoals de elleboogstunnel zoalas we hierboven zagen.

Een tunnel is een bot- en bindweefselstructuur, meestal in de buurt van een gewricht en wordt voor een deel gevormd door (een gootje van) bot en deels door (een bandje van) bindweefsel. In een tunnel kan extra druk ontstaan, bijvoorbeeld door te veel actie van het gewricht, of door artrose van de botten. Door die aanhoudende druk op de zenuw in een tunnel, kan in de loop van de tijd neurogene ontsteking en chronische schade ontstaan.

Deze neurogene ontsteking kan nog toenemen door herhaalde bewegingen van het gewricht, waarbij de zenuw steeds een “tikje” krijgt. De schade in de zenuw ontstaat ten gevolge van de neurogene ontsteking die veroorzaakt dan verdere lokale verandering in de zenuw-bloedvoorziening en vermindering van de functie van het isolerende deel (myeline) rond de zenuwvezels. Hierdoor vermindert de signaaloverdracht in de zenuw en ontstaan de klachten.

Type beknellingen rond nek en arm

De beklemming van zenuwen rond de schoudergordel

De beklemming van zenuwen rond de schoudergordel

• Handzenuw beklemming: het carpale tunnel syndroom. Dit is de meest voorkomende zenuwbeknelling, die ontstaat bij de pols, en wordt het carpale tunnel syndroom (CTS) genoemd. Peesstructuren kunnen te stijf zijn, waardoor de zenuw te weinig plek heeft om met de polsbewegingen mee te bewegen. [2]

• Elleboogzenuw beklemming het cubitaal tunnel syndroom (zie hierboven). Na de bovenstaande afklemmming komt dit syndroom het meeste voor, dit is een beknelling bij de elleboog van de elleboogszenuw die uit de nek komt en naar de pink loopt.

• Halsrib Syndroom. Meer zeldzame beknellingen in de arm zijn het halsribsyndroom en beknelling van de bovenste schouder zenuw, de nervus suprascapularis.

• Het schoudergordel syndroom (Thoracic outlet compression syndrome, TOC): door een extra bovenste rib of stijve banden en spieren in de nek onstaan pijnen in de arm.

Type beknellingen onder de navel

Tarsaal tunnel syndroom. Meer zeldzame beknellingen van een voetzenuw ter hoogte van de enkel.

• Buikhuid zenuw ( anterior cutaneous nerve entrapment syndrome, ACNES [3]) of bekkenzenuw beklemmingen (nervus pudendus entrapment), dat zijn meer zeldzame beknellingen van een lokale zenuwen in de buikhuid of in het bekken. Buikpijnen en diepe bekkenpijn kunnen daar de oorzaak van zijn, en dat maakt meteen duidelijk dat er niet zo snel aan deze oorzaak gedacht wordt.

• Het Piriformis syndroom (Piriformis Muscle Syndrome (PMS), waarbij door strakke diepe bilspieren de ischiaszenuw wordt afgeklemd. [4]

• Ischias, waarbij door meestal een hernia de grote beenzenuw in de knel komt.

• Soms ontstaat een zenuwbeknelling in het kader van een ziekte in het hele lijf zoals bij aandoeningen zoals multipele sclerose, reumatoide arthritis of hormoonaandoeningen zoals acromegalie, of hypothyreoidie of de beklemming die ontstaat het tijdens de zwangerschap.

Behandelen van zenuwbeklemming

Wij wijzen er met klem op, dat je niet te snel het mes erin moet laten zetten. Dat kan immers altijd nog. Ook chirurgen wijzen erop, dat je beter eerst, zoals dat heet, conservatief kan behandelen. [5]

Bij al deze beklemmingen en neurogene ontstekingen kan het supplement palmitoylethanolamide (PEA) ingezet worden. Kies dan voor capsules met PEA en vitamine B, omdat die combinatie het meeste effect lijkt te hebben, zonder problematische bijwerkingen.

Verder kan je tezamen met het gebruik van PEA bij veel gevallen een manueel therapeut, een osteopaat of chiropractor mee laten kijken. Uit onderzoek is gebleken, dat bijvoorbeeld de osteopaat extra ruimte kan maken en het natuurlijk herstelvermogen van het lichaam kan stimuleren, o.a. omdat zijn handelen ook een verhoogde synthese van PEA bewerkt. Deze therapeuten onderzoeken dan of er in spieren, ligamenten of botstructuren extra speling en ontspanning gebracht kan worden, zodat de zenuw minder afgeklemd wordt. Ook massage kan goede effecten hebben. [6]

Indien de klachten echter zeer hinderlijk zijn, conservatief behandelen niet werkt of worden of als er ernstig uitval ontstaat kan de zenuw chirurgisch worden vrijgemaakt.[7] Hierbij wordt dan de druk op de zenuw opgeheven, zoals bijvoorbeeld als een bindweefsel bandje van de tunnel doorgesneden. Of de zenuw daarna compleet herstelt en hoe snel, en of de klachten helemaal verdwijnen, hangt af van de mate van schade binnenin de zenuw. Vaak is de schade afhankelijk van de duur van de beknelling en de ernst daarvan.

Ook tijdens de nazorg van een operatie is het toedienen van PEA om de neurogene ontsteking te verminderen en het herstel te bespoedigen zinvol. De dosis die we aanbevelen is 3 maal daags een 400 mg palmitotylethanolamide capsule. Zoals gezegd verdient het de aanbeveling de capsules PEA samen met B complex in te zetten, o.a. omdat deze bewezen veilig en effectief zijn.

Bron:

Versie Oktober 2009; Auteurs: Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink en Drs David J. Kopsky, artsen; revisie aug 2014, JMKH

Referentie

[1] Keppel Hesselink JM1, Kopsky DJ1. | Palmitoylethanolamide, a neutraceutical, in nerve compression syndromes: efficacy and safety in sciatic pain and carpal tunnel syndrome. | J Pain Res. | 2015 Oct 23;8:729-34. doi: 10.2147/JPR.S93106. eCollection 2015.

[2] Filius A1, Thoreson AR, Wang Y, Passe SM, Zhao C, An KN, Amadio PC. | The effect of tendon excursion velocity on longitudinal median nerve displacement: differences between carpal tunnel syndrome patients and controls. | J Orthop Res. | 2015 Apr;33(4):483-7. doi: 10.1002/jor.22804. Epub 2015 Feb 17.

[3] Boelens OB1, van Assen T, Houterman S, Scheltinga MR, Roumen RM. | A double-blind, randomized, controlled trial on surgery for chronic abdominal pain due to anterior cutaneous nerve entrapment syndrome. | Ann Surg. | 2013 May;257(5):845-9. doi: 10.1097/SLA.0b013e318285f930.

[4] Michel F1, Decavel P, Toussirot E, Tatu L, Aleton E, Monnier G, Garbuio P, Parratte B. | Piriformis muscle syndrome: diagnostic criteria and treatment of a monocentric series of 250 patients. | Ann Phys Rehabil Med. | 2013 Jul;56(5):371-83. doi: 10.1016/j.rehab.2013.04.003. Epub 2013 Apr 25.

[5] van Assen T1, Boelens OB2, van Eerten PV3, Perquin C3, Scheltinga MR3, Roumen RM3. | Long-term success rates after an anterior neurectomy in patients with an abdominal cutaneous nerve entrapment syndrome. | Surgery. | 2015 Jan;157(1):137-43. doi: 10.1016/j.surg.2014.05.022. Epub 2014 Oct 14.

[6] Elliott R1, Burkett B. | Massage therapy as an effective treatment for carpal tunnel syndrome. | J Bodyw Mov Ther. | 2013 Jul;17(3):332-8. doi: 10.1016/j.jbmt.2012.12.003. Epub 2012 Dec 23.

[7] Macar van Maurik JF1, van Hal M, van Eijk RP, Kon M, Peters EJ. | Value of surgical decompression of compressed nerves in the lower extremity in patients with painful diabetic neuropathy: a randomized controlled trial. | Plast Reconstr Surg. | 2014 Aug;134(2):325-32. doi: 10.1097/PRS.0000000000000369.

Gerelateerde artikelen