Home > Behandelingen > Cremes > Dunne vezel neuropathie is een brandend probleem

Dunne vezel neuropathie is een brandend probleem

Dunne Vezelneuropathie: een simpel overzicht

Vezelneuropathie: daar bestaan er twee van, de dikke vezelneuropathie en de dunne vezel neuropathie. Hier gaan we in op de tweede vorm.

In veel gevallen van zogenaamde perifere neuropathie is er een vermindering van de kleine, dunne zenuwvezels in de huid, en de symptomen die daardoor ontstaan zijn pijn, brandende, tintelingen en gevoelloosheid in de zogenaamde kous-handschoen-verdeling.

Dunne vezelneuropathie: oorzaak van brandende sensaties

Kleine of dunne vezelneuropathie wordt steeds meer erkend als een belangrijke oorzaak van pijnlijke brandende sensaties, vooral in de voeten, en vooral bij ouderen. Hoewel de spierkracht gedurende de loop van de ziekte behouden blijft, zijn de pijn en paresthesieën, de bizarre gevoelens op de huid, vaak erg irriterend.

Symptomen: Pijn, brandend, tinteling, gevoelloosheid

Schade aan of verlies van kleine somatische zenuwvezels resulteert in pijn, brandende, tintelingen of gevoelloosheid die doorgaans de ledematen beïnvloedt in een distaal-proximale gradiënt. In zeldzame gevallen volgt kleine of dunne vezelneuropathie een niet-lengteafhankelijke verdeling waarbij symptomen overwegend in de armen, het gezicht of de romp kunnen manifesteren.

Symptomen kunnen in eerste instantie mild zijn, met sommige patiënten die vage ongemak klachten in een of beide voeten die lijken op de sensatie van een sok bij het einde van een schoen. Anderen melden een houten kwaliteit in hun voeten, gevoelloosheid in hun tenen of een gevoel alsof ze op kiezels, zand of golfballen lopen. Het meest lastige en redelijk typische symptoom is het verbranden van pijn in de voeten die proximaal uitstrekken in een kous-handschoen-verdeling en vaak gepaard gaat met steken of pijnlijke pijn, elektrische schok- of pijn-en naalden sensaties of krampen van de voeten en kuiten.

Herkenbare oorzaken van dunne vezelneuropathie

Diabetes mellitus is de meest voorkomende herkenbare oorzaak van kleine of dunne vezelneuropathie (DVN), en een verminderde orale glucosetolerantie en individuele componenten van het metabolische syndroom worden hiermee vaak verbonden. Sommige gevallen zijn echter idiopathisch, we kennen de oorzaak daarvan niet. Huidbiopsie (met een evaluatie van de dichtheid van intraepidermale zenuwvezels) en tests van autonome zenuwfunctie zijn nuttig voor het stellen van de diagnose. De behandeling omvat in het algemeen het beheersen van pijn en het identificeren en agressief behandelen van een eventueel onderliggende oorzaak.

Foute diagnoses voor dunne vezelneuropathie

In veel van de dunne vezelneuropathie patiënten zijn de bevindingen van het neurologisch onderzoek, zenuwgeleidingsstudies en elektromyografie normaal, hoewel sommige patienten bij onderzoek tekenen van licht distaal sensorisch verlies op lichamelijk onderzoek kunnen tonen. Het gebrek aan objectieve bevindingen van routine zenuwgeleidingsstudies en elektromyografie kan veel artsen verleiden om de symptomen toe te kennen aan andere aandoeningen zoals plantaire fasciitis, vasculaire insufficiëntie in de voeten of degeneratieve wervelkolom aandoeningen.

De afgelopen 25 jaar zijn er gespecialiseerde tests ontwikkeld die de diagnostiek van dunne vezelneuropathie aanzienlijk hebben vergemakkelijkt; deze omvatten huidbiopsie om de dichtheid van zenuwvezels in de epidermis te tellen en studies van de functie van autonome zenuwfunctie. Ook kan je het netvlies bekijken via een speciale oogkijkspiegel.

Gemeenschappelijke oorzaken zijn gevonden voor dunne vezelneuropathie en kunnen dan specifiek worden behandeld, wat belangrijk is voor het beheersen van de progressie van de ziekte. Pijn behandeling wordt steeds makkelijker met meer beschikbare opties, maar is nog steeds heel uitdagend, vooral omdat veel artsen ons behandelprotocol nog steeds niet volgen.

Behandelprotocol dunne vezelneuropathie pijnen

Fenytoine in de huid brengt overactieve cellen die pijn veroorzaken tot rust

In essentie bestaat ons protocol uit 2 onderdelen: het voorschrijven van een pijnstillende creme, en voor de dunne vezelneuropathie beginnen we altijd met fenytoine 10% creme. Deze creme doet waarschijnlijk veel meer dan alleen pijn stillen, maar beschermt mogelijk ook de cellen in de huid, inclusief de zenuwcellen, tegen schade.

Daarnaast geven we het supplement PEA met vitamine B-complex, tezamen in een capsule; die capsules geven we dan 3 maal daags. We kiezen zoals bekend is altijd daarbij voor een kwaliteitsmerk, waarvan duidelijk is dat de PEA ook daadwerkelijk in het bloed komt. Dat zijn de capsules die het PEA-opt keurmerk dragen.

Oktober 2017, prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink

Gerelateerde artikelen