Home > Patienten vertellen: > Diabetes en neuropathie > Cystic fibrosis, CF, diabetes en neuropathische pijnen

Cystic fibrosis, CF, diabetes en neuropathische pijnen

Bij veel patiënten met CF, cystic fibrosis, of mucoviscoidosis, de taai slijm ziekte, schiet de werking van de alvleesklier, de pancreas, tekort. De alvleesklier produceert dan te weinig verteringssappen en enzymen, voor het verteringsproces. En soms raakt ook het binneste van de pancreas aangedaan en werken de eilandjes van Langerhans niet meer. Dan ontstaat er suikerziekte door te weinig insuline. Een op de vijf volwassen CF-patiënten heeft suikerziekte en een deel daarvan krijgt ook nog te maken met de gemene diabetische neuropathische pijnen.


 

Deze video wordt technisch verbeterd in de komende tijd.

De patient die ons hier te woord staat heeft CF, problemen met de alvleesklier en dus diabetes, maar ook daarbij dus nog de gemene neuropathische pijnen, waardoor zijn kwaliteit van leven bijzonder laag was. Terwijl hij wel Lyrica en Tramadol gebruikte. Hij kon geen schoenen en sokken verdragen, en ook de dekens deden pijn op zijn lijf. Ernstige zaak dus. We zijn blij dat we hem zo hebben kunnen helpen, dat de pijn van 8-9 zakte naar 2-3. Hierboven zijn verhaal.

De kans op het krijgen van diabetes bij mucovisoidose neemt toe naarmate de patient ouder is. Het lijkt erop dat vooral patiënten met milde mutaties van een bepaald ionkanaal diabetes ontwikkelen. Aan de diabetische neuropathische pijnen wordt in de medische wereldliteratuur niet veel aandacht besteed. [1]

Diabetes bij Cystic Fibrosis 

De Nederlandse CF stichting zegt over de vorm van diabetes [2] bij mucoviscoidose het volgende:

Diabetes bij CF is een aparte categorie en qua pathogenese en behandeling niet te vergelijken met diabetes type 1 of 2. Het voornaamste probleem is een absoluut tekort aan insuline door beschadiging van de eilandjes van Langerhans. Daar komt bij dat de insuline trager wordt vrijgemaakt, waardoor postprandiaal langer verhoogde glucosespiegels blijven bestaan, al is de totale hoeveelheid insuline dan nog wel normaal. (glucose-intolerantie). De oorzaak is progressieve pancreasdestructie.

Bij CF raken geleidelijk de afvoergangen van de exocriene pancreas verstopt, wat leidt tot een autolyse van de pancreas. De bloedtoevoer is verminderd, er treedt fibrose op en er zijn aanwijzingen dat de eilandjes gevuld raken met amyloïd. Overigens kunnen patiënten met CF ook amyloïdose krijgen van de nieren.

Verder lijkt bij CF de klaring van insuline verhoogd, mogelijk doordat de cellen meer insulinereceptoren hebben. De antilichamen tegen de eilandjes van Langerhans, die kenmerkend zijn voor diabetes type I, ziet men bij CF niet. 

Maart 2010, prof. dr. Jan M. Keppel Hesselink 

Referentie

[1] Lanng S, Thorsteinsson B, Lund-Andersen C, Nerup J, Schiøtz PO, Koch C. | Diabetes mellitus in Danish cystic fibrosis patients: prevalence and late diabetic complications. | Acta Paediatr. | 1994 Jan;83(1):72-7.

[2] Schrijvers D, Delaporte E, Peeters M, Dupont A, Meheus A. | Seroprevalence of retroviral infection in women with different fertility statuses in Gabon, western equatorial Africa. | J Acquir Immune Defic Syndr. | 1991;4(5):468-70.