Instituut voor Neuropathische Pijn

Home > Neuropathie > Diabetes (suikerziekte) en neuropathie > Diabetes: algemene inleiding

Diabetes: algemene inleiding

Diabetes is de snelst groeiende chronische aandoening. In Nederland zijn er inmiddels meer dan driekwart miljoen patienten! Het merendeel heeft type 2, en dat hangt veelal samen met ouderdom en overgewicht. Als de huidige trend zich voortzet zullen in 2025 ongeveer 1,3 miljoen Nederlanders diabetes hebben.

Zorg voor diabetici is alarmerend!

Dat was een krantenkop eind 2008. Uit onderzoek van de Diabetes Vereniging Nederland (DVN) bleek dat de kennis van de behandeling, van de eigen verantwoordelijkheid en hoe zelf de suiker te managen bij patienten met diabetes ‘alarmerend’ is, aldus Maarten PLoeg, de directeur van de DVN. Bijna de helft van alle patienten heeft geen weet van een behandelplan. Dat komt ook overeen met onze ervaring. Er is nog veel te verbeteren op dat gebied!

Wij steunen diabetes-patienten die last van een neuropathie hebben met informatie en meer. Wij richten ons met individuele behandelprotocollen op de behandeling van patienten met diabetische neuropathie. Maar eerst wat algemene kennis.

Suikerziekte, diabetes

Suikerziekte of diabetes mellitus is een stofwisselingsziekte. Diabetes mellitus wordt in de volksmond suikerziekte genoemd. Omdat er bij suikerziekte glucose in de urine wordt gevonden. De glucose (=suiker) in de urine smaakt zoet en wordt daarom suikerziekte (diabetes mellitus) genoemd.

In het Latijn staan de woorden diabetes mellitus voor zoete vloed. De term suikerziekte is bij deze patiëntengroep niet populair, omdat de mensen met diabetes niet als ziek bestempeld willen worden en zich vaak ook niet ziek voelen.

Diabetes mellitus is een chronische ziekte waarbij de bloedglucosespiegel verhoogd is. Het lichaam is niet meer in staat om het suiker (glucose) uit voeding goed te verwerken. Dit komt meestal doordat er te weinig insuline wordt aangemaakt, waardoor de glucose niet genoeg uit het bloed gehaald wordt, of de glucose wordt ook niet goed opgenomen door de cellen. Hierdoor ontstaat een chronische verhoging van het bloedsuikergehalte, het glucose in het bloed. Er zijn twee vormen van diabetes.

Diabetes type I wordt veroorzaakt doordat het lichaam insulineproducerende cellen in de alvleesklier (eilandjes van Langerhans) afbreekt. 15 % van de diabetici heeft type I en het ontstaat vaak op jongere leeftijd.

Diabetes type II komt vooral op oudere leeftijd voor. Insulineresistentie of verminderde afgifte of productie is de oorzaak van deze ziekte. Als de receptors van cellen niet gevoelig zijn voor insuline, wordt er gesproken van insulineresistentie. Als gevolg daarvan kunnen de lichaamscellen niet goed meer glucose opnemen.

Onder normale omstandigheden zijn er twee processen die de spiegel/hoeveelheid (= concentratie) glucose in het bloed bepalen.

1) Aanmaak en uitscheiding in het bloed door met name onze lever, en

2) opname en opslag door met name onze spieren. Kort gezegd zijn er twee hormonen (eiwitten/stoffen die worden uitgescheiden met een specifieke functie ergens in het lichaam) verantwoordelijk voor de regulatie van de glucose concentratie in het bloed.

Insuline, glucagon en de maaltijd

Hormonen spelen een grote rol bij diabetes. Hoe zit dat nu?

Het eerste hormoon is insuline, geproduceerd door de alvleesklier (pancreas). Dit hormoon wordt uitgescheiden als de bloedglucoseconcentratie stijgt, bijvoorbeeld na een maaltijd, en is dus belangrijk om glucoseconcentratie te verlagen. Insuline is verantwoordelijk voor de remming van de aanmaak en uitscheiding van glucose door de lever (het komt nu uit de voeding, dus de lever is niet nodig), en voor het stimuleren van de opname en opslag van glucose in de cellen van de spieren (en andere organen).

Het tweede hormoon is glucagon, dat ook wordt aangemaakt door de pancreas. Glucagon wordt uitgescheiden als de concentratie van glucose in het bloed daalt, als de voedings- glucose op is na de maaltijd, en is dus belangrijk om bloedglucose te verhogen. Glucagon stimuleert de aanmaak en uitscheiding van glucose door de lever en remt de opname en opslag van glucose in de spieren. Dit is onder andere belangrijk omdat de glucose een belangrijke brandstof is voor bijvoorbeeld de hersenen.

Ons lichaam reguleert bloedglucose dus heel strak met behulp van de twee hormonen insuline en glucagon en zorgt dat het niet te hoog wordt.

Diabetes type I wordt veroorzaakt doordat het lichaam insulineproducerende cellen in de alvleesklier (eilandjes van Langerhans) afbreekt. 15 % van de Diabetici heeft type I en ontstaat vaak op jongere leeftijd.

Diabetes type II komt vooral op oudere leeftijd voor. Insulineresistentie of verminderde afgifte of productie is de oorzaak van deze ziekte. Als de receptors van cellen niet gevoelig zijn voor insuline, wordt er gesproken van insulineresistentie. Als gevolg daarvan kunnen de lichaamscellen niet goed meer glucose opnemen.

Over voeding en diabetes is op de volgende website meer te lezen.

Neuropathie en polyneuropathie

Diabetische neuropathie geeft veel uiteenlopende en vervelende klachten. Daar kunnen we toch vaak wat aan doen. Maar daarvoor moeten we wel over de rand van de hoed kijken, en weten welke stoffen en methoden het herstelproces van het zenuwstelsel kunnen ondersteunen.

Eén van de problemen die kan optreden bij langer bestaande suikerziekte is dus de neuropathie of de polyneuropathie. Neuropathie bij diabetes is vooral een aandoening van de gevoelszenuwen. Vaak beperken de klachten zich tot de voeten en de benen. Maar als de neuropathie erger wordt, kunnen de klachten ook aan de handen gaan optreden.

Deze stoornis in de zenuwfunctie kan een aantal klachten veroorzaken, zoals tintelingen, doffe of brandende pijn en later soms spierkrachtverlies in armen en benen.

Er bestaat ook een vorm van neuropathie waarbij het onwillekeurige zenuwstelsel gestoord is. Dit kan zich uiten in lage bloeddruk bij rechtop gaan staan, en daardoor duizeligheidsklachten, snelle hartslag in rust en trage stoelgang of juist diarree. Ook maagverlammingen en impotentie zijn daar de oorzaak van. [1] Dat is de autonome neuropathie.

Gelukkig ontwikkelt niet iedereen met diabetes pijnlijke neuropathie; men schat dat ongeveer 25% van alle mensen met diabetes klachten van een pijnlijke neuropathie heeft. [2]

Recent onderzoek laat wel wel zien dat neuropathie vroeg tijdens de ziekte optreedt, en toch vaker dan men dacht, ook bij patienten die geen diabetische voetproblemen hebben. [3]

Vandaar dat het zinvol is een behandelaar op te zoeken als er ook maar tenminste sprake is van de ontwikkeling van een neuropathie. De natuurlijke supplementpalmitoylethanolamide en alfa liponzuur verdienen een plaats bij de behandeling van elke diabetes patient!

Versie mei2010, Auteurs: Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink en Drs David J. Kopsky, artsen

Referentie

[1] Grant PS, Lipscomb D. | How often do we ask about erectile dysfunction in the diabetes review clinic? Development of a neuropathy screening tool. | Acta Diabetol. | 2009 Dec;46(4):285-90. Epub 2008 Dec 24.

[2] Davies M, Brophy S, Williams R, Taylor A. | The prevalence, severity, and impact of painful diabetic peripheral neuropathy in type 2 diabetes. | Diabetes Care. | 2006 Jul;29(7):1518-22.

[3] Nather A, Neo SH, Chionh SB, Liew SC, Sim EY, Chew JL. | Assessment of sensory neuropathy in diabetic patients without diabetic foot problems. | J Diabetes Complications. | 2008 Mar-Apr;22(2):126-31.

Gerelateerde artikelen