Home > Algemeen > Geschiedenis neuropathie > Myopathie volgens Erb

Myopathie volgens Erb

atrofie_erb.jpg

We realiseren ons vaak niet dat ziektebeelden geen vaste zaken zijn die in de loop van de tijd niet veranderen. Dat doen ze namelijk wel. De omschrijving van MS bijvoorbeeld is anno 2009 een heel andere als de beschrijving anno 1983. En vroeger werden bijvoorbeeld myopathie en neuropathiepatienten niet van elkaar onderscheiden.

In het boek van Dr Louis Hirt, hoogleraar te Breslau, ‘Pathologie et thérapeutique des Maladies du Système nerveux manuel pratique’ uit 1894 (Luik, Nierstrasz) staat deze patient afgebeeld als voorbeeld van een jeugdige spieratrofie volgens Erb. Deze stoornis werd geplaatst onder de spieraandoeningen en werd een primaire myopathie genoemd.

De aandoening ontwikkelt zich in de jeugd, meestal bij jongens, en start in de schouder en lendengordel, de pectoralis, trapezius, rhomboideus en de spieren rond de bekkengordel. Arm en beenspieren blijven intact. 

Wilhelm Heinrich Erb (1840-1921), die deze ziekte voor het eerst beschreef, was een leerling van Friedreich en werd benoemd als eerste Duitser op de stoel voor neurologische ziekten aan de universiteit van Heidelberg. Zijn verdiensten voor de neurologie waren groot en met recht kan hij één van de vaders van het vak genoemd worden.

Hij beschreef tegelijkertijd met Westphal de kniepeesreflex in 1874 en wees op de klinische betekenis van deze reflex bij verschillende neurologische ziektebeelden, zoals bijvoorbeeld de afwezigheid ervan bij tabes dorsalis. [1]

In 1883 werd Erb hoofd van de kliniek te Heidelberg. Als zodanig kwam hij in aanraking met vele gevallen met in het oog springende uiterlijke kenmerken. Om deze diversiteit vast te leggen zocht hij naar mogelijkheden binnen de relatief nieuwe techniek van de fotografie.[i]

Hij begon met het verzamelen van foto’s van neurologische aandoeningen in Leipzig, waar hij onder Friedreich werkzaam was. Ook vanuit het buitenland kreeg hij foto’s toegestuurd en zijn collectie omvatte al snel uiteenlopende ziektebeelden, zoals spierdystrofieën, atrofieën, diverse verlammingen, houdingsafwijkingen, bewegingsstoornissen, krampen, hysterische aandoeningen etc.

Hij maakte in zijn tijd ook behoorlijk ruzie met enkele Franse neurologen, over wie nu precies voor het eerst een bepaald ziektebeeld beschreven had. [2]

[i] Erb W. Zur Einfüring. In Schoenborn, S, Krieger H. Klinischer Atlas der Nervenkrankheiten. Heidelberg: Winter, 1908:III-IV.