Home > Algemeen > Geschiedenis neuropathie > Neuropathie en voeding: visie uit 1948

Neuropathie en voeding: visie uit 1948

NEUROPATHY AND MALNUTRITION, zo heette het artikel dat Wallace Brigden schreef in 1948 over de relatie tussen neuropathie en voeding.[1] Hij begon met de opmerking dat het ruim 50 jaar bekend is dat ondervoeding of onjuiste voeding leidt tot aandoeningen van het zenuwstelsel. De Japanners waren de eerste die op deze relatie wezen en de ontdekking van de vitamines gaf handen en voeten aan die veronderstelde relatie.

In die beginperiode zette men simpele dierenstudies in, waarbij men een onderdeel uit de voeding wegliet en dan observeerde wat er gebeurde. Dat vormde de basis voor simpele monocausale denkschema’s over stoffen die afwezig waren en ziekteverschijnselen. Of, zoals Bridgen het stelde:

Experimental work on animals was largely concerned in the withholding of a moiety of food for a variable period of time and observing the effects. Needless to say, observers were often at variance with one another and the results were too eagerly applied to man. Often uncontrolled clinical therapeutic trials supported the seemingly simple vitamin deficiency hypothesis and effective therapy appeared to be at hand.

Thiamine (B1), een vitamine uit de B reeks was in die tijd de anti-neuritische vitamine bij uitstek, d.w.z. men vatte vormen van neuropathie, die toen neuritis genoemd werden, op als een tekort van deze vitamine. De auteur gaf aan dat die hypothese waarschijnlijk fout was, omdat als je dieren dat vitamine onthoudt, maar wel koolhydraten voert, er geen neuritis ontstaat…

JProf. dr. an M. Keppel Hesselink en David J. Kopsky, artsen december 2010

Referentie

[1] BRIGDEN W. | Neuropathy and malnutrition. | Postgrad Med J. | 1948 Jan;24(267):31-4.