Instituut voor Neuropathische Pijn

Home > Neuropathie > Kanker(behandelingen) > Kanker pijn natuurlijk behandelen met supplement PEA

Kanker pijn natuurlijk behandelen met supplement PEA

Kanker pijn is lastig te behandelen, en kanker kan veel pijn geven. Behandeling ervan met opiaten en andere pijnstillers is vaak nodig. En behandeling is niet makkelijk. Bijwerkingen maken het leven vaak ook nog eens extra lastig.

Schermafbeelding 2016-08-03 om 21.50.47

Bij kankerpijn lijkt de combinatie PEA-vitamine B complex een goede keus te zijn

Nu is er een natuurlijke pijnstiller beschikbaar, zonder problematische bijwerkingen, waarmee we de pijnstillende stof die in ons eigen lijf voorkomt, en die bij kanker veel minder aanwezig is, aan kunnen vullen. Een pijnstillende stof met ontstekingsremmende werking en met vermoedelijk ook nog met een remmende werking op de groei van kankercellen. Het is de lichaamseigen stof palmitoylethanolamide, ook wel PEA genoemd. Deze stof is in Nederland beschikbaar als supplement.

Wij adviseren PEA capsules met het groene PEA-opt vignet, omdat die capsules alleen langdurig op veiligheid en werkzaamheid onder begeleiding van artsen getest zijn. 

Gemetastaseerd prostaat carcinoom met pijn behandeld met PEA

Laten we beginnen met een patienten voorbeeld.
Een 59-jarige man, hoogleraar aan een Nederlandse universiteit, had sinds jaren gemetastaseerd prostaat carcinoom kwam bij ons met veel kanker pijn.

Hij was behandeld met chemotherapie daarvoor. Na de chemotherapie begon hij last te krijgen van tintelende voeten, en pijn steken in de voorvoeten, alsmede branderigheid. Verder had hij pijn aan de schouders en in de rug, door het gemetastaseerde prostaatcarcinoom. De internist het hem voor de treinen behandeld met amitriptyline. Daar werd hij behoorlijk suf van, En als hoogleraar is dat niet handig.

Hij werd vervolgens behandeld met PeaPlex (capsules die tevens een fysiologische dosering vitamines B bevatten, naast de PEA-opt), driemaal daags één capsule 400 mg, met als idee dat deze bijzondere combinatie tussen vitamines B en natuurlijk een pijnstillende stof palmitoylethanolamide, zowel de pijn van de kanker, als de pijn van de neuropathie die veroorzaakt was door de chemotherapie zou kunnen tegengaan.

In Italië zijn een aantal oncologen die veel ervaring hebben met het geven van palmitoylethanolamide bij kanker pijn. Dat was ook de reden dat de patiënt in kwestie dit preparaat kreeg.

Binnen een aantal weken begon de pijn af te nemen en verdween stekende pijn in de voorvoeten. Nou nog een aantal weken witte pijn in de schouders en rug een stuk draaglijker, En de patiënt gaf aan dat er tenminste 50% kanker pijn en zenuwpijn reductie was.

De amitriptyline kon gestopt worden, ondanks het feit dat deze pijnstiller verstopt werd blijft de pijn voor grootste deel draaglijk, Zowel de kanker pijn als de pijn door de chemotherapie, de neuropathische pijn, waren tenminste 50% verminderd. De Patiënt komt goed functioneren, kon weer college geven en voelde zich een stuk vitaler.

Bij kanker minder PEA in het lichaam

In 2012 is door onderzoek door wetenschappers van de universiteit van Minnesota, in de VS, aangetoond dat bij kanker de pijnstillende stof PEA minder voorkomt, en meer afgebroken wordt. Een deel van de kankerpijn is daardoor vermoedelijk verklaarbaar.

Door het toevoegen van PEA in dat kanker model, nam de chronische pijn meetbaar en significant af. Nu is de conclusie van de auteurs wat lastig te lezen, maar we beginnen er toch eerst mee; eerst wat wetenschap:

Kanker pijn, waarom behandelen met de natuurlijke pijnstiller PEA?

Dit waren de resultaten waar we het over hadden:

Medium conditioned by fibrosarcoma cells decreased the levels of PEA and AEA in DRG neurons.

The present data in conjunction with an earlier report (Khasabova et al., 2008) support the conclusion that consequences of these changes are decreased activation of PPAR-alpha by PEA and EAE.

Downstream effects of these receptors converge on decreasing the depolarization- evoked increase in [Calcium ionsi.

Thus, when levels of AEA and PEA decrease in DRG neurons, the amplitude of a depolarization-evoked Calcium transient increases, resulting in an increase in the activity of intracellular pathways to enhance nociception.

Regardless of whether CB1R and PPAR-alpha are on the same neurons or different populations of neurons, the antihyperalgesic efficacy of FAAH in- hibitors, which increase the level of AEA, is likely to be enhanced by NAAA inhibitors, which increase the level of PEA, in the management of cancer pain. [1]

Hun eind conclusie was: dus dat kanker pijn kan verminderen als we stoffen als PEA geven.

…agents that increase the activity of PPAR-alpha may provide a therapeutic strategy to reduce tumor-evoked pain

Palmitoylethanolamide: het molecuul tegen pijn en ontsteking, en ter bescherming van de zenuwen

Palmitoylethanolamide: het molecuul tegen pijn en ontsteking, en ter bescherming van de zenuwen

En PEA is precies zo een PPAR alfa stof. PPAR alfa is een enorm belangrijke receptor in de celkern die pijn en ontstekingen reguleert. Met PEA kunnen we die receptor positief beinvloeden, waardoor pijn en ontsteking minder wordt.

Kort en goed daar staat in dat stuk dat in celen die in contact komen met kanker, de lichaamseigen pijnstiller PEA afneeemt in concentratie, en als je die concentratie PEA weer doet toenemen, de pijn afneemt. Dat kan dus zeer zinvol zijn bij de behandeling van kankerpijnen.

Nu is dat ook onze ervaring, maar we moeten wel inzien dat PEA geen opiaat is, en niet als een hamer werkt. Het moduleert langzaam in het lichaam. Je moet dus geen directe en heftige pijnstilling verwachten zoals bij een fentany pleister of bij oxycodon. het gaat eerder langzaam en geleidelijk. Volgens een natuurlijk proces.

Het is ook duidelijk uit veel klnische onderzoek dat PEA geen bijwerkingen van betekenis heeft, en dat PEA de pijnstillende werking van opiaten kan versterken, zodat met minder opiaten gewerkt kan worden. Dat pijnstillende effect en dat opiaat sparende effect is gebleken uit een aantal klinische studies bij patienten.

PEA lijkt zinvol te zijn om naast opiaten in te zetten bij de behandeling van kanker pijn, omdat het hoogst waarschijnlijk de hoeveelheid benodigde opiaten vermindert, en de pijn verder doet afnemen.

Uit een onderzoek dat door de neuroloog professor Cruccu gedaan is in 2011, blijkt PEA bovendien bij chemokuren de zenuwcellen te beschermen en de pijn die door de chemokuur ontstaat ook te verminderen. [2] De titel van die studie spreekt voor zich:

Palmitoylethanolamide restores myelinated-fibre function in patients with chemotherapy-induced painful neuropathy. 

Tenslotte zijn er aanwijzingen dat PEA ook de kanker celgroei kan remmen; uit verschillende experimentele studies blijkt dat. [3] [4] [5]

Omdat:

1. PEA dus de lichaamscellen beschermt bij chemokuren en

2. de zenuwpijnen vermindert en voorkomt, omdat

3. PEA minder aanwezig is in het lichaam bij kanker en dat bij aanvulling met PEA pijn vermindert, en

4. omdat het tumorgroei kan verminderen,

lijkt het supplement PEA een zinvolle bijdrage te kunnen leveren bij patienten met kanker en pijn.

Er zijn alleen geen grote klinische studies gedaan met deze natuurlijke stof bij kanker, en gezien het een supplement is, en er geen grote farmaceutische industrie achter zit, verwacnten we ook niet dat dat gaat gebeuren.

PEA bij kanker pijn: doseringsaanbeveling

Er zijn dus diverse redenen om aan het supplement PEA te denken bij kankerpijnen.

Neem de eerste 3-4 weken 1200 mg PEA per dag, bv als drie maal daags een 400 mg PEA capsule. Pijnvermindering merk je meestal binnen enkele dagen tot weken. Mocht dat na 3-4 weken niet het geval zijn, verdubbel dan de dosis. Meestal neemt de pijn daarna duidelijk af.
Als na 2 maanden de pijn niet afgenomen is, dan ben je helaas een zogenaamde non-responder voor PEA.

Gelukkig is gebleken dat meer dan 50% van patienten met pijn positief op PEA reageren. Dat wordt in de geneeskunde uitgedrukt met het begrip Numbers Needed to Treat. De Number Needed to Treat voor PEA bij hernia pijn is 1.5; dat wil zeggen als je 3 patienten die herniapijn hebben met PEA behandeld, hebben er 2 baat bij de behandeling met PEA en 1 niet.

Behoor je (helaas) tot die ene patient, dan is het niet zinvol om na 2 maanden nog PEA te blijven nemen. Dat getal was gebaseerd op een studie met meer dan 600 patienten die zenuwpijn hadden door een ingeklemde zenuw. Bij kanker worden zenuwen ook van ingeklemd. Maar de NNT is niet onderzocht bij een pure kanker populatie.

Licht altijd de oncoloog, internist of behandelend arts in als PEA genomen gaat worden. Het is voor de arts belangrijk te weten dat er geen negatieve interacties bekend zijn van PEA, noch problematische bijwerkingen.

Prof. dr. J. M. Keppel Hesselink, aug 2013

Informatie voor artsen en apothekers hier

Referentie

[1] Khasabova IA, Xiong Y, Coicou LG, Piomelli D, Seybold V. | Peroxisome Proliferator-Activated Receptor α Mediates Acute Effects of Palmitoylethanolamide on Sensory Neurons. | J Neurosci. | 2012 Sep 12;32(37):12735-43.

[2] Truini A, Biasiotta A, Di Stefano G, Cesa SL, Leone C, Cartoni C, Federico V, Petrucci MT, Cruccu G. | Palmitoylethanolamide Restores Myelinated-Fibre Function in Patients with Chemotherapy-Induced Painful Neuropathy. | CNS Neurol Disord Drug Targets. | 2012 Jan 10. [Epub ahead of print]

[3] Hamtiaux L, Masquelier J, Muccioli GG, Bouzin C, Feron O, Gallez B, Lambert DM. | The association of N-palmitoylethanolamine with the FAAH inhibitor URB597 impairs melanoma growth through a supra-additive action. | BMC Cancer. | 2012 Mar 19;12:92.

[4] Hamtiaux L, Hansoulle L, Dauguet N, Muccioli GG, Gallez B, Lambert DM. | Increasing antiproliferative properties of endocannabinoids in N1E-115 neuroblastoma cells through inhibition of their metabolism. | PLoS One. | 2011;6(10):e26823. Epub 2011 Oct 27.

[5] De Petrocellis L, Bisogno T, Ligresti A, Bifulco M, Melck D, Di Marzo V. | Effect on cancer cell proliferation of palmitoylethanolamide, a fatty acid amide interacting with both the cannabinoid and vanilloid signalling systems. | Fundam Clin Pharmacol. | 2002 Aug;16(4):297-302.