Home > Behandelingen > Medicatie > Gabapentine en Pregabaline bij dwarslesie met neuropathische pijnen

Gabapentine en Pregabaline bij dwarslesie met neuropathische pijnen

Het behandelen van neuropathische pijnen door dwarslesies is niet eenvoudig en een recent overzicht (2008) vergeleek de effectiviteit van gabapentine en pregabeline. Bijna de helft van alle dwarslesie patienten hebben last van neuropathische pijnen.

De neuropathische pijn bij dwarslesies (en bij andere aandoeningen ook) wordt wel gezien als veroorzaakt door verschillende mechanismen: 

  1. abnormale spinothalamische functie met veranderde sensitiviteit voor temperatuur en prikken,
  2. neuronala hyperexcitabiliteit,
  3. excessief vuren van pijngemedieerde cellen
  4. onvoldoende segmentale en non-segmentale inhibitie circuits

Gabapentine en pregabaline zijn verwante stoffen, en ze zijn beide verwant aan de remmende neurotransmitterstof GABA. Beide stoffen hebben een milde werking op het GABA systeem, en op kaliumkanalen in het ruggenmerg. Maar centraal bij de werking van beide stoffen staat het remmende effect op calciuminstroom via een bepaald ionkanaal, zoals de auteurs stellen:[1]

Gabapentin and pregabalin are structurally related compounds. Both drugs are derivatives of the inhibitory neurotransmitter gamma-aminobutyric acid (GABA), with gabapentin originally designed as a GABAmimetic agent that could freely cross the blood–brain barrier.

Pregabalin can be considered as a successor to gabapentin, at least in terms of its basic chemical structure and therapeutic profile. Multiple modest cellular effects have been proposed for gabapentin and pregabalin, including modest actions on the GABAergic system [31] and on voltage-gated potassium channels, but a single mechanism of action is believed to predominate their pharmacology and to explain much of their efficacy in the treatment of both seizure disorders and pain syndromes: inhibition of calcium currents via high-voltage-activated channels containing the a2d-1 subunit, leading in turn to reduced neurotransmitter release and attenuation of post-synaptic excitability.

This mechanism has consistently been observed at therapeutically relevant concentrations in pre-clinical studies of gabapentin and pregabalin.

Gabapentine: langzaam insluipen en hoog doseren

De auteurs vergeleken een aantal studies en kwamen tot de conclusie dat als je gabapentine alleen gebruikt als monotherapie, je langzaam moet titreren, maar wel hoog moet eindigen:

The data also indicate that gabapentin, when used at a maximum dosage of 3,600 mg/day with non-rapid dose escalation (4-week titration period), as Levendoglu et al. suggest, is quite efficacious and with minimal side effects in treating Neuropathic pain in spinal cord injury.

Het doseringsschema was: 

4-week medication/placebo titration period 900, 1,800, 2,400, 3,600 mg/day 3 times daily.

Sneller omhoog gaan en minder hoog eindigen had minder effect. 

Pregabaline

Voor pregabaline werd gesuggereerd dat dat mogelijk wat beter werkte. Wel zou pregabaline meer CNS bijwerkingen hebben, aldus de auteurs:

As far as safety and tolerability are concerned, gabapentin seems to be advantageous. Although poor design and heterogeneity are obstacles in comparing both drugs, serious side effects appeared only in pregabalin treatment. Overall, both drugs had few side effects compared to other treatment options for NP in SCI, such as tricyclic anti-depressants and opioids.

De studies die met pregabaline zijn gedaan bij dwarslaesiepatienten, waren groter dan bij gabapentine. In een placebogecontroleerd onderzoek met 137 patienten werd in de ene groep een placebo gegeven en in de andere groep pregabaline tussen de 150 mg en 600 mg tot aan de maximale aanvaardbare dosering.[2] Na een 12 weekse periode werd naar het effect gekeken. Pregabaline had duidelijk beter effect dan placebo: The mean endpoint pain score was lower in the pregabalin group (4.62) than the placebo group (6.27; p < 0.001). De gemiddelde dosering lag op 460 mg per dag. De numbers needed to treat (NNT) om 30% pijnreductie te verkrijgen was 3.9 en voor een reductie van 50% was de NNT 7.1. De meest voorkomende bijwerkingen in aflopende incidentie waren slaperigheid, duizeligheid, fysieke zwakte, droge mond, constipatie, en vergeetachtigheid. Ook gewichtstoename werd gerapporteerd als een bijwerking, meer dan 7% in gewichtstoename was in 11% van de patienten aanwezig tegenover 3% in de placebogroep. Perifere oedeem was aanwezig in 20% van de patienten en 3% in de placebogroep.

Een andere studie met 21 neuropathische dwarslaesiepatienten en 19 neuropathiepatienten na een beroerte werden gerandomiseerd in de groep van placebo of pregabaline.[3] Na 4 weken bleek de pregabalinegroep significant meer pijnvermindering te ervaren dan de placebogroep.

Auteur: Prof.dr. Jan M. Keppel Hesselink, MD, Ph en David J Kopsky, MD, versie oktober 2009   

Referentie

[1] Tzellos TG, Papazisis G, Amaniti E, Kouvelas D. | Efficacy of pregabalin and gabapentin for neuropathic pain in spinal-cord injury: an evidence-based evaluation of the literature. | Eur J Clin Pharmacol. | 2008 Sep;64(9):851-8. Epub 2008 Jul 8.

[2] Siddall PJ, Cousins MJ, Otte A, Griesing T, Chambers R, Murphy TK. | Pregabalin in central neuropathic pain associated with spinal cord injury: a placebo-controlled trial. | Neurology. | 2006 Nov 28;67(10):1792-800.

[3] Vranken JH, Dijkgraaf MG, Kruis MR, van der Vegt MH, Hollmann MW, Heesen M. | Pregabalin in patients with central neuropathic pain: a randomized, double-blind, placebo-controlled trial of a flexible-dose regimen. | Pain. | 2008 May;136(1-2):150-7. Epub 2007 Aug 20.